Reintrodukcja łososia w Białej Tarnowskiej

Projekt zakłada przeprowadzenie zarybień łososiem (Salmo salar). Gatunek ten, z racji kilkudziesięcioletnich negatywnych antropogenicznych oddziaływań (zabudowa hydrotechniczna, zanieczyszczenia, przełowienie), całkowicie wyginął w zlewni górnej Wisły. W trakcie realizacji Projektu zostaną przeprowadzone w 2012 oraz 2013 roku zarybienia Białej Tarnowskiej nieżerującym wylęgiem łososia, łącznie 1.200.000 szt. Wybór wylęgu nieżerującego ma sprzyjać uruchomieniu naturalnych procesów selekcji w celu uzyskania najbardziej wartościowego materiału genetycznego osobników odtwarzanej populacji. Planowane zarybienia stanowić będą swoistą kontynuację prac na rzecz restytucji łososia w dorzeczu Górnej Wisły realizowanych od 2004 roku wspólnie przez WWF Polska, Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie, Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego (PZW) w Krośnie oraz Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie, przy pomocy innych Okręgów PZW (Kraków, Rzeszów, Nowy Sącz). Podczas tych prac w latach 2005 -2009 Białą Tarnowską zarybiono wylęgiem nieżerującym łososia w ilości 357 000 sztuk, a średnia przeżywalność łososia (lata 2005-09) w tej rzece od stadium wylęgu żerującego do stadium narybku jesiennego wyniosła 1,97 %. Prowadzone dotychczas zarybienia nie doprowadziły do odtworzenia populacji łososia, przede wszystkim z uwagi na opóźniające się udrożnienie dla migracji ryb zapory we Włocławku. Jednak wyniki badań przeżywalności wylęgu łososia wskazują, że nie ma żadnych przeszkód środowiskowych dla reintrodukcji tego gatunku w zlewni Górnej Wisły.

Obecnie ok. 90 % zlewni Wisły jest odcięta od Morza Bałtyckiego stopniem we Włocławku. Prowadzone prace nad modernizacją przepławki dla ryb na tym stopniu pozwalają przypuszczać, że w ciągu najbliższych kilku lat przywrócona zostanie możliwość dotarcia łososia do licznych tarlisk położonych w karpackich dopływach Wisły.

Efektem tych działań będzie szansa na odnowienie populacji łososia zdolnej do powrotu do Białej Tarnowskiej i odbycia w niej skutecznego tarła.