Wzocnienie populacji kumaka górskiego

10-06-2013

Wiosną 2013 kontynuowano prace mające na celu ustalenie zdolności migracyjnych dorosłych osobników kumaka górskiego. Przy pomocy metod telemetrycznych określono dyspersję 20 kumaków. Spośród nich, aż 18 skierowało się do koryta Białej Tarnowskiej, gdzie przemieszczały się wzdłuż wąskiej kamienistej łachy. Maksymalny dystans od punktu wypuszczenia pokonany przez nie w ciągu tygodnia, przy suchej i upalnej pogodzie, wynosi dla tych osobników 67m w linii prostej. Dwa pozostałe osobniki przemieszczały się po łące, na dystansie ok. 80m. Osobniki na łasze w korycie rzeki przebywały na granicy wody, kryły się pomiędzy kamieniami, w kępach roślinności lub w pęknięciach gruntu na stromym brzegu.


Wiosenne analizy rozprzestrzeniania się kumaków pomiędzy poszczególnymi przystankami potwierdziły jesienne obserwacje. Poruszające się kumaki wykonują krótkie wędrówki zazwyczaj w kierunku koryta rzeki. Aktualna ilość przystanków populacyjnych okazał się zbyt mała, aby zapewnić ciągłość pomiędzy poszczególnymi grupami kumaków. Podjęto decyzję o zwiększeniu ich ilości. 12 nowych przystanków rozlokowano pomiędzy miejscowościami Gromnik i Bobowa. Wykonując nowe stawki kierowano się założeniem, iż odległość pomiędzy poszczególnym przystankami musi być mniejsza niż potencjał migracyjny dorosłych kumaków.


Następnie stare oraz nowe przystanki zasiedlono larwami w ilości po 100 sztuk. Wykorzystywane do zasiedlania larwy pobrano ze stanowisk zagrożonych zniszczeniem na skutek intensywnego ruchu pojazdów, prowadzonych prac melioracyjnych lub eksploatacji kruszywa. W celu zwabienia do przystanków populacyjnych osobników dorosłych umieszczano w nich dojrzałe, zdolne do wydawania głosów godowych samce.