Rekolonizacja skójki gruboskorupowej

12-06-2013

Wiosną dokonano kontroli przystanków populacyjnych założonych nad Białą Tarnowską w roku 2012. Określono aktualną liczebność stad skójek. Średni stopień zachowania osobników dorosłych po zimie wyniósł 51%. Procent ten mógłby być wyższy niestety na skutek wezbrania dwie ławice skójek zostały zniszczone. Stada w których liczebność skójek spadła uzupełniono do stanu po 30 osobników w każdym. Dodatkowa na 14 przystankach, wsiedlono po 10 osobników wyposażonych w nadajniki telemetryczne w celu szczegółowego badania rozprzestrzeniania się skójek.

Analiza przeżywalności ławic skójek w przystankach populacyjnych wskazała na konieczność założenia czterech nowych przystanków populacyjnych. Jest to spowodowane (I) fizycznym zniszczeniem stada przez powódź i nielegalną eksploatacją żwiru, (II) uzupełnieniem luki pomiędzy istniejącymi już przystankami.

Po przerwie zimowej uruchomiono ośrodek rozrodu małż w miejscowości Ciężkowice. Przed rozpoczęciem prac w ośrodku, monitorowano procesu rozrodu w dzikiej populacji skójek w zlewni Białej Tarnowskiej, gdzie obserwowano przebieg owulacji, kojarzeń, składania jaj do marsupiów, zapładniania i rozwoju glochidiów. Na tej podstawie wybrano optymalny moment do pobrania osobników z dzikiej populacji w Białej Tarnowskiej. Małże przetransportowano do ośrodka rozrodczego w Ciężkowicach, gdzie umieszczono je w pojemnikach do zarażania, które obsadzono rybami. Stwierdzono uwalnianie glochidiów przez niektóre osobniki, które następnie wczepiały się w narybek. Obecnie zarażone ryby umieszczane są w osobnych pojemnikach, z których odzyskiwane będą młodociane skójki po przeobrażeniu się. Następnie będą podkarmiane w hodowli i przenoszone do Białej Tarnowskiej.